Dzięcioł duży, pstry, wielki

Rodzina dzięciołowatych

Dzięcioł duży, pstry, wielki
Klinij na obraz, aby powiększyć.
Wielkość
Osobniki obu płci jednakowej wielkości, nieco większe niż szpak.

Ubarwienie
Jednakowe dla obu płci. Czarna głowa z brązowawym czołem. Samiec ma z tyłu głowy czerwoną plamę.. Od dzioba w kierunku piersi ciągnie się. czarny pas, drugi okala górną część szyi. Grzbiet i skrzydła są czarne, na skrzydłach białe plamy. Barkówki białe. Środkowe pióra ogona są czarne, zewnętrzne - czarne z brązowobiałymi poprzecznymi pasami. Brzuch jest brudnobiały, podbrzusze i pokrywy podogonowe czerwone. Dziób jest ciemnoszary, oczy czerwone, nogi brudnoszare. Młode na głowie mają końce piór czerwone.

Występowanie i gniazdowanie
Pospolity gatunek osiadły. Żyje w lasach, parkach i ogrodach, w terenie równinnym i górzystym. Wspina się po pniach drzew, opukując je z każdej strony. Energiczne i szybkie uderzanie dziobem w suche konary jest typowe dla dzięcioła. Gatunek monogamiczny. Okres gniazdowania: kwiecień - czerwiec. Gnieździ się w dziuplach drzew, wykuwa je na różnej wysokości i wyściela drobnymi drzazgami. Corocznie wykuwa nową dziuplę, tylko czasem wykorzystuje starą. Samica znosi 5-7 czystobiałych jaj, kształtu jajowatego. Wysiadują obydwoje rodzice 12-13 dni. Pisklęta są gniazdownikami, opuszczają dziuplę po 21-25 dniach.

Lot i glos
Lot falisty. Wspinając się po pniu drzewa odzywa się pik-pik lub kik-kik, spłoszony wydaje głos gi-gi-gi-gi. W porze godowej (marzec - kwiecień) samce tokując bębnią w suche gałęzie.

Pożywienie
Wiosną i latem żywi się owadami i ich larwami oraz poczwarkami, wydobytymi spod kory. Przeważnie są to szkodniki lasów. Jesienią i zimą z braku owadów żywi się nasionami wydziobywanymi z sosnowych lub świerkowych szyszek. Zjada także żołędzie i buczynę.

Ochrona
Podlega ochronie gatunkowej.
Na rysunku u góry samiec, u dołu głowa samicy.